Op de grens van new wave, glam, alt country en rock ‘n’ roll is Spike Fuck in z’n element. Redelijkerwijs zou je zeggen dat de Australiër over de grens heen gaat, maar hij komt er juist glansrijk mee weg. In tien jaar tijd heeft Spike een rommelige mythe om zich heen gebouwd met de gekste geruchten. Hij zou krankzinnig zijn geworden of nog erger, al lang zijn overleden. Hij ontheiligt en bewondert heiligheid tegelijkertijd met een perfecte balans tussen melancholie en levenshumor. Alsof Suicide een popsong heeft geschreven voor een David Lynch film. It is a record of freedom, unbound by limitations, cutting through like a slasher film - straight to the point and flooding viewers, or listeners, with emotions. De stijl van Pere Ubu, New York Dolls, The Temptations en Bettye Swan benadert Spike voortdurend. Denk verder aan Big Star, Modern Lovers, The Gun Club, The Sling­ers, Gregor, A. Savage, Dougie Poole, Thorn Haze, Flood­lights, Radium Dolls, The Uplifting Bell Ends, Glyders, Full Flower Moon Band, Pist Idiots.